به گزارش لایو ساینس، تیمی به‌سرپرستی «یوریس دیلن»، ژنتیک‌شناس دانشگاه لیدن، مدل ریاضی تازه‌ای طراحی کرده که عوامل بیرونی اثرگذار بر ریسک مرگ مانند تصادف و برخی عفونت‌های قابل‌درمان را از محاسبه حذف می‌کند. پژوهشگران داده‌های چند گروه بزرگ از دوقلوها در سوئد، دانمارک و آمریکا را وارد این مدل کردند و در هر سه مجموعه داده، نقش وراثت در طول عمر حدود ۵۰ درصد برآورد شد. نتایج این تحقیق در ژورنال Science منتشر شده است. 

پژوهش تازه روی دوقلوها نشان داد وراثت تا ۵۰ درصد در طول عمر موثر است

پژوهشگران برای سنجش نقش وراثت در طول عمر، همبستگی بین طول عمر و ژنتیک را در هر جفت دوقلوها بررسی و سپس این الگوها را بین هزاران جفت دوقلو مقایسه کردند. DNA دوقلوهای همسان تقریباً به‌طور کامل مشترک است و برای دوقلوهای غیرهمسان این مقدار ۵۰ درصد است. دیلن توضیح می‌دهد وقتی یک ویژگی به‌شدت ژنتیکی باشد، شباهت دوقلوهای همسان بسیار بیشتر از دوقلوهای غیرهمسان می‌شود.

برآوردهای کلاسیک، نقش وراثت در طول عمر انسان را بین ۶ تا ۲۵ درصد گزارش کرده بود. این عدد نشان می‌داد ژنتیک نقش محدودی در طول عمر دارد.

مشاهدات از خانواده‌های بسیار سالمند و نقش ژنتیک در بیماری‌های وابسته به سن مانند بیماری‌های قلبی، دیلن و همکارانش را به این فرض رساند که سهم ژنتیک در طول عمر احتمالاً باید بیشتر از برآوردهای قبلی باشد. چالش اصلی، جدا کردن مرگ‌های ناشی از عوامل ژنتیکی مانند بیماری‌های وابسته به سن و سرعت تضعیف جسمانی، از مرگ‌های ناشی از عوامل بیرونی مانند تصادف و عفونت بود.

• نویسنده : یزدفردا
• منبع خبر : خبرگزاری فردا